مقاوم سازی ساختمان های تهران / گفتگوی اجتماعی رادیو گفتگو مورخ 23 مهر ماه 1402 با حضور مدیرعامل موسسه مقاوم سازی

در گفتگوی اجتماعی رادیو گفتگو مورخ 23 مهر ماه 1402 به مناسبت هفته کاهش خطر حوادث و سوانح به بحث و بررسی پیرامون مقاوم سازی ساختمان های کلانشهر تهران برای آمادگی مقابله با یک زلزله 7 ریشتری پرداختیم

چندی پیش رئیس کمیسیون عمران شورای اسلامی شهر تهران که خود فردی غیر عمرانی است از آمادگی 20 درصدی تهران برای مقابله با زلزله 7 ریشتری سخنرانی کرد. اینکه این سنجش چگونه صورت گرفته است و عدد 20 درصد از کجا به دست آمده است خود سوال دیگری است که قطعا پاسخی ندارد. در ادامه به نکات مطرح شده در این گفتگوی رادیویی می پردازیم. ضمنا علاقمندان با مراجعه به لینک معرفی شده می توانند این گفتگو را از آرشیو رادیو گفتگو دانلود کنند.

  • ارزیابی وضعیت موجود تهران بسیار مهم است. بدون آگاهی از وضع موجود هر گونه اظهار نظر غیر ممکن است.
  • کلیه آمارهای پیش بینی شده از وضعیت تهران در هنگام زلزله غیر واقعی است و رسانه های زرد بیشتر به دنبال تهیه اخبار زرد برای جذب مشتری هستند. در واقع هم گزارش ها و اخباری که میگویند در زلزله تهران چند میلیون کشته می شوند غیر واقعی است و هم اخباری که به نقل از شهردار وقت کلانشهر تهران، زلزله تهران را سهل می گیرند.
  • قطعا علاوه بر زلزله، ما حوادث ثانویه از قبیل فرونشست زمین های تهران، آتش سوزی های ناشی از انفجار خطوط گاز، حمله ی موش های فاضلاب و … را خواهیم داشت.
  • سیستم هشدار سریع در تهران بایستی در اولویت قرار بگیرد اما این موضوع به تنهایی کاربردی ندارد. سیستم هشدار سریع زلزله زمانی قادر به نتیجه است که این سامانه متصل به سیستم قطع خودکار شبکه گاز ، شبکه خطوط ریلی و مترو و … باشد. اگر ما نتوانیم شبکه خطوط گاز و سوخت تهران را فورا قبل از وقوع زلزله قطع کنیم ، بعد از زلزله تهران مهار بحران آتش سوزی بسیار سخت خواهد بود لذا نصب سیستم های هشدار سریع زلزله نیازمند الزامات بعدی است تا بتوانیم از این سیستم به خوبی استفاده کنیم.
  • سیستم هشدار سریع سیل بسیار کاربردی است اما متاسفانه تا کنون نتوانستیم نتیجه مطلوب بگیریم.
  • 3700 هکتار بافت فرسوده  و 14000 بافت ناپایدار در شهر تهران وجود دارد.
  • مقاوم سازی ساختمان ها بسیار هزینه بردار است و باید بررسی شود که در اولویت چندم مدیریت شهری قراردارد.
  • باتوجه به ممکن نبودن مقاوم سازی ساختمان های تهران و نبود بودجه کافی ، بایستی بر آمادگی برای پاسخگویی به بحران تاکید بیشتری کنیم و در عین حال در مسیر کاهش خطر نیز قدم برداریم.
  • ساخت و ساز در تهران بر اساس طرح جامع و تفضیلی تهران نیست و بالعکس طرح جامع تهران بر اساس ساخت و سازها ویرایش میشود. متاسفانه آمایش سرزمینی تهران رعایت نمی شود.
  • مدیریت ریسک برای تهران ضروری است اما از آنجا که در کاهش خطر اقدامات ممکن کافی نیست ضرورت تاکید بر آمادگی بیشتر می باشد.
  • میزان آمادگی در تهران چه قدر است؟ ایا سوله های مدیریت بحران در شهر تهران کافی است؟
  • شهرداری تهران اقدامات شایسته ای در دو سال اخیر انجام داده است. تدوین اسناد برنامه کاهش خطر ، برنامه آمادگی و پاسخ و برنامه بازتوانی و بازسازی شهر تهران از مهمترین اقدامات نرم افزاری سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران در دو سال اخیر است.
  • شناسایی ساختمان های ناایمن در شهر تهران صورت گرفته است اما نیازمند همکاری دادگستری و قوه قضاییه برای اقدام می باشد و به تنهایی کاری از شهرداری تهران بر نمی آید.
  • فساد در عرصه ی پژوهش در این حوزه به صورت جدی دیده می شود. هر جا پروژه ی پژوهشی تعریف می شود بایستی دید که منافع چه کسانی در آن است و چرا این پروژه های پژوهشی به مرحله اجرا نمی رسد وفقط کتاب می شود و آرشیو بایگانی می شود.
  • با سبک سازی حداقل 20 درصدی ساختمان های مسکونی می توانیم امیدوار باشیم که ایمنی تا 80 درصد افزایش یافته است و حداقل این آمادگی به ساکنین داده می شود که در هنگام وقوع زلزله فرصت کافی برای خروج از ساختمان داشته باشند.
  • می بایستی حداقل مقاوم سازی طبقات پایین ساختمان ها در دستور کار قرار گیرد تا حداقل ایمنی برای خروج از ساختمان ها هنگام وقوع زلزله ایجاد شود.
  • مشکل اصلی ما در ساخت و ساز در تهران ، عدم وجود سامانه نظارتی مقتدر است که در ماه مرداد شاهد اتفاقی چون خلازیر شدیم. نبود نظارت باعث ساخت و ساز ساختمان های خلازیر شده بود.
  • بی توجهی به خطر در مسوولین زیاد است و بایستی درک خطر در اولویت آموزش های عمومی برای مردم و مسوولین قرار گیرد.

لینک آرشیو رادیو گفتگو:

http://radio.iranseda.ir/epgarchivePart/?VALID=TRUE&ch=29&e=151848841

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عناوین اصلی